Jednostki

3. Pułk Ułanów Śląskich

Pułk Ułanów Śląskich    Pułk odtworzony został w listopadzie 1918 roku z dawnego 3 Pułku Ułanów płk Zygmunta Łempickiego z I Korpusu Polskiego (d-ca: gen. Józef Dowbór-Muśnicki) w Rosji. Odtworzony w Warszawie 3 Pułk Ułanów nosił nieoficjalne miano „Dzieci Warszawy”, która to nazwa nigdy nie została pułkowi oficjalnie nadana. Od roku 1922 pułk stacjonował na Śląsku, a jego garnizonem były Tarnowskie Góry (3 szwadron na stałe detaszowany był do Pszczyny). Pułk był organiczną jednostką Krakowskiej Brygady kawalerii (d-ca: gen. bryg. Zygmunt Piasecki), która desygnowana została do składu bojowego Armii „Kraków” (d-ca: gen. bryg. Antoni Szylling).

    Mobilizację zarządzono na dzień 24.08.1939, a 28.08.1939 pułk wymaszerował z Tarnowskich Gór i przez Świerklaniec udał się do nakazanego rejonu przesłony granicznej: Kalety-Koszęcin-Cieszowa. Dowódcą pułku był płk Czesław Chmielewski. Pułk ten od 1 do 20.09.1939 walczył od Kalet poprzez Wożniki, Pradła, Lelów, Nowy Korczyn, Tarnogród po Tomaszów Lubelski, gdzie walczył do całkowitego rozbicia.

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: